Fietsen met de hond

De hondenfietskar

En toen hadden we dus een fietskar. Dat ging niet met al te veel enthousiasme. Maar het principe van de fietskar deed voorzichtig zijn intrede, toen we op onze laatste kampeertrip naar-de-zee constateerden dat de actieradius van onze hond zich had ontwikkeld tot maximaal 750 meter (zonder pauze). Niet alleen beperkte dit feit ons in de toch al aangepaste mogelijkheden van kamperen-met-een-hond, het was ook een psychisch proces waar we door heen moesten: onze immer enthousiaste tweedehands Old English Bulldog wordt oud. Snif.

Wennen aan de hondenfietskar (voor de baasjes)

Fietsen met een fietskar bleek later een fluitje van een cent, zo lichtgewicht zijn ze. Met de bandjes opgepompt en een goede Cordina zal je bijna vergeten dat je cargo vervoert. Maar dat je nu daadwerkelijk tot een groep mensen behoort die een fluorescerend gevaarte achter zich aan sleept, dat is toch wel een drempel die je over moet. Wees bereid afscheid te nemen van je hippe imago en sportieve tred en slik de smalende opmerkingen van vrienden dapper weg. Je hond was sowieso al je beste vriend, hou je daar maar aan vast.

Wennen aan de hondenfietskar (voor de hond)

Wie regelmatig de DogWhisperer aan heeft staan thuis weet: wie wat gedaan wil krijgen van zijn huisdier moet veel liefde geven, veel oefenen en goed gedrag veelvuldig belonen. Dus ben jezelf net goed en wel bekomen van de schrik dat je ook daadwerkelijk met zo’n hondenkar door het dorp moet gaan fietsen (‘no touch, no talk, no eyecontact’), een half uur later sta je op de fietsparkeerplaats je bulldog te belonen met een handvol brokjes en de stem van een kleuterjuf aan de uppers: ‘Goedzo! Meis! Knap! Heel knap!’

De bulldog sprint overigens gelijk richting het meest dichtbije bosje, wat je doet realiseren dat je dit ritueel – ‘Kom maar meis! In! Hup! Knap! Heel knap!’ – straks nog moet gaan herhalen ook. Zucht.

Take it easy….

Ondanks dat de namen van menig exemplaar de grande vitesse van een Tesla beloven – verwacht niet dat je erg opschiet met zo’n ding erachter. Drempels hebben een licht lancerend effect op je viervoeter en ook de bochten vragen wat extra aandacht. Om dezelfde reden zou ik ‘m ook niet zo snel achter een elektrische fiets klikken. Maar met een oudere hond was je toch al gewend aan mindful slenteren, dus he.

Alternatief: de bakfiets

Je kunt natuurlijk ook opteren voor een bakfiets.

De bakfiets is sowieso een fantastisch vervoermiddel, ook voor kloeke hondenmoeders. Zelfs met een flinke Duitse Herder erin past de picknickmand ernaast, eventueel extra aangevuld met maximaal 1 van de kinderen. Het probleem is echter met een bakfiets: met een gemiddelde conditie is het flink aanpoten. Investeer na enig beraad in een elektrische bakfiets om je hond in te vervoeren. Investeer tevens in koekjes, moderaties en loopplanken, want het kost even tijd om je hond te leren in de bakfiets te komen en te blijven zitten.

Parkeren met een bakfiets blijft trouwens ten allen tijde een drama, of je er nu honden, kinderen of 4 kratjes Jupiler in vervoert.

Alternatief: de hondenfietsmand

Niets zo charmant, als een hondje in een mand. Ik word persoonlijk altijd erg vrolijk als er iemand voor me fietst met een hondje achterop. Snuit in de zon, wind door de kuif – zelfs Koning Willem Alexander zit minder sjiek als hij zich laat rijden. Als ik een hondje had tot-aan-de-kuit dan schoof ik al het bovenstaande terzijde en kocht ik er gelijk 1.

Dan het goede nieuws…
Het is even uitvogelen, proberen en oefenen maar dan heb je ook wat. De bulldog voelt zich inmiddels de koning te reik in zijn klimaat neutrale accessoire en de baasjes kunnen eindelijk weer op avontuur. De hondenkar klik je van huppetee zo in en uit elkaar, is lichtgewicht en als je even zoekt ook nog in neutrale kleuren beschikbaar. Het monteerbeugeltje zet je 1 keer op je fiets en je bent ready to rock!

Alleen dat verrekte vlaggetje – dat moet je gewoon meteen wegknikkeren.